नविन शाक्य

गत वर्ष यही समयमा हाम्रो सहरमा ठूलो बाढी आएको थियो। त्यसले जनजीवन अस्तव्यस्त बनायो, मानिसहरूले ज्यान गुमाए, घर र पसलहरू बगायो, र मानिसहरूलाई सामान्य अवस्थामा फर्कन निकै संघर्ष गर्नुपर्‍यो। यस वर्षको कथा फरक छ, तर यसको प्रभाव उस्तै छ। एउटा दंगा भड्कियो, जसले सार्वजनिक र निजी सम्पत्तिहरू ध्वस्त पार्यो। यी दुई फरक आपत्कालले एउटै कमजोरीलाई उजागर गर्‍यो: बजार खुल्ने बित्तिकै खाद्यान्न पसलहरूमा मानिसको भिड लाग्यो। त्यसमाथि, डिजिटल भुक्तानी प्रणाली पनि पूर्ण रूपमा असफल भयो। चाहे बाढी होस् वा दंगा, मानिसहरूले सबैभन्दा बढी आवश्यक परेको बेलामा आधारभूत आवश्यकताका सामग्रीहरू किन्न सकेनन्। हामी सबै सस्तो डाटा, निःशुल्क सार्वजनिक वाइफाई, र नगद बोक्नु नपर्ने सुविधाका कारण डिजिटल भुक्तानी प्रणालीमा अभ्यस्त भइसकेका छौं। तर सत्य के हो भने, यी प्रणालीहरू संकटको समयका लागि बनेका छैनन्। विपत्ति आउँदा बैंकका सर्भर, मोबाइल नेटवर्क र भुक्तानी गेटवेले अचानक बढ्ने ट्राफिकको भार थेग्न सक्दैनन्। त्यसैले, डिजिटल सेवाहरूले हाम्रो दैनिक जीवनलाई कति सहज बनाएका छन् भन्ने कुरालाई नकार्न सकिँदैन, तर आपत्कालमा ती भरपर्दो...